عوامل طاسی سر و روش درمانReviewed by ایران فیت on May 31Rating:

عوامل طاسی سر و روش درمان

عوامل طاسی سر : معمولا ریزش مو را مختص افراد ذکور سن بالا می دانند، اما این شرایط (که علل بسیاری نیز دارد)، تقریبا هر کسی را فارغ از سن و سال مبتلا می کند. هر فرد روزانه تقریبا حدود ۱۰۰ تار مو از دست می دهد که این خود بخشی از چرخه رشد طبیعی موهاست، ولی از دست دادن بیش از حد مو معمولا افراد را نگران می سازد.

 

علائم و عوامل ریزش مو

موی اکثر افراد ماهانه ۱٫۲۷ سانتی متر رشد می کند و حدود ۹۰ درصد از موها همیشه درحال رشد فعال است، درحالیکه ۱۰ درصد دیگر در مرحله رشد خفته قرار دارند. پس از دو یا سه ماه، این  موی خفته می افتد و فولیکول های آن شروع به رویاندن موهای جدید می کند، درحالیکه دیگر فولیکول ها وارد مرحله خفته می شوند.

 ریختن مو متفاوت از ریزش موهاست. منظور از ریزش مو حالتی است که در آن افتادن مو بی بازگشت بوده و مو دیگر رشد نمی کند. اغلب طی حوادث استرس زا، از قبیل زایمان، جدایی از فرد مورد علاقه و یا طلاق و یا در زمان غم و اندوه ریزش مو رخ می دهد.

 دوریس دی، متخصص پوست و عضو انجمن پوست و موی شهر نیویورک و پزشک حاضر در بیمارستان لناکس هیل نیویورک می گوید: “چنین شرایطی برای مو خوب نیست و لازم است فرد صبر کند تا رشد مو به اندازه معمول برسد. در حالیکه افراد فکر می کنند دچار طاسی شده اند، اما اینطور نیست و این شرایط را نباید طاسی دانست”.  آلوپسی اصطلاح پزشکی است که برای توصیف ریزش مو استفاده می شود، افزون بر این، آلوپسی تنها روی پوست سر اتفاق نمی افتد. با توجه به اطلاعات منتشره توسط کلینیک کلیولند، برخی بیماری ها و داروها می توانند موجب طاسی در کل بدن شوند، هرچند ژنتیک عامل اصلی بیشتر طاسی ها در منطقه سر است.

 گذشته از وراثت، ریزش موی قابل توجه ممکن است به واسطه  طیف گسترده ای از عوامل بوجود بیاید که شرح می دهیم:

درست کردن مدل های موی محکم و یا استفاده از روش های محکم برای بستن مو: استفاده از مدل های مویی  که در آنها مدام از کش لاستیکی، گیره و کلیپس بهره گیری می شود، یا کشیدن مو برای درست کردن آن به سبک هایی چون مدل موهای آفریقایی، می تواند باعث التهاب و زخمی شدن فولیکول های مو شود. همچنین محصولات شیمیایی نامناسبی مانند رنگ، سفید کننده، صاف کننده و یا فرکننده های دائمی مو نیز می تواند آسیب های مشابهی را باعث شود. بسته به درجه آسیب، ریزش مویی که حاصل می شود ممکن است دائمی باشد.

عدم تعادل هورمونی: در زنان، تغییرات هورمونی ناشی از قرصهای جلوگیری از بارداری، بارداری، زایمان، یائسگی و یا هیسترکتومی، ممکن است سبب خارج شدن تعداد بیشتری از فولیکول ها از حالت عادی و ورود آنها به فاز خفته شود.

بیماری یا جراحی: استرس بیماری یا جراحی ممکن است بدن را ترغیب کند تا یک سری وظایف غیرضروری مانند تولید مو را موقتا متوقف سازد. شرایط خاص نیز ممکن است منجر به همین مورد شود، از جمله اختلالات تیروئید، سفلیس، کمبود آهن، لوپوس و یا عفونت شدید. یک نوع شرایط خود ایمنی به نام کچلی منطقه ای، که درمان ندارد، باعث ریزش موی سریع در سراسر بدن می شود

داروها و ویتامین ها: طی شیمی درمانی در افراد مبتلا به سرطان، که در آن، هدف، کشتن تمامی سلول های سریع الرشد در سراسر بدن است، به فولیکول های مو حمله می شود و همین درمان یکی از دلیل شناخته شده ریزش مو است. ریختن مو می تواند حاصل عوارض جانبی سایر داروها، مانند بعضی داروها باشد که در درمان فشار خون بالا و نقرس (یک بیماری مشترک دردناک ناشی از تجمع اسید اوریک) استفاده می شوند. سطوح بیش از حد ویتامین نیز موجب ریزش مو می شود.

تشخیص

به گفته دی، به منظور برطرف سازی مشکل، متخصصین ابتدا پوست سر فرد را مورد بررسی قرار داده و سابقه حوادث پزشکی و یا استرس زا را از وی سوال می کنند تا “بدانند که چه اتفاقاتی در طول زندگی فرد افتاده است“.

ممکن است متخصص پوست و مو درخواست بیوپسی را مطرح کند و بخش کوچکی از پوست که شامل فولیکول مو می شود گرفته شده و نزد پاتولوژیست فرستاده شود تا مشخص شود که آیا یک بیماری خود ایمنی مانند لوپوس، علت ریزش موی فرد است یا خیروی ادامه می دهد که بررسی مو و فولیکول های آن همچنین مشخص می سازد که آیا فرد از عفونت باکتریایی یا قارچی رنج می برد یا خیر

درمان و دارو

 درمان هایی که برای ریزش مو استفاده می شوند، دامنه ای از خفیف تا شدید و ارزان تا گران قیمت دارند. بسیاری از این درمان ها بستگی به مقدار موی از دست رفته و میزان اهمیت پنهان کردن جای خالی مو و یا جایگزین کردن آن برای فرد دارد.

 با توجه به یافته های کلینیک کلیولند، درمانهای ریزش مو عبارتند از:

بافت های مو و یا کلاه گیس: کلاه گیس و موی بافت شده که به طور معمول گران قیمت هم هستند، یا برای پوشاندن کامل سر و یا اضافه کردن به موهای موجود و بازگرداندن ظاهری پر از مو استفاده می شود. این نوع درمان ها به ویژه برای بیماران مبتلا به سرطان و کسانی که ریزش موی موقتی دارند کاربردی است.

کرم موضعی و لوسیون: مینوکسیدیل (که با نام تجاریRogaine  شناخته می شود) می تواند تا حدودی رشد مو را به ویژه در کسانی که ریزش موی ارثی دارند بازگرداند. این محصول مستقیما روی پوست سر استفاده می شود. فیناستراید تجویز شده (Propecia) به شکل قرص عرضه شده و تنها برای مردان قابل استفاده است. با توجه به نظرات آکادمی آمریکایی پزشکان خانواده (به نقل از خبرگزاری فرانسه)، ممکن است اثر گذاری داروهای یادشده  نیاز به زمانی تا شش ماه داشته باشد.

داروهای ضد التهاب: کرم های مبتنی بر استروئید که توسط پزشک تجویز شده است، یا تزریق های استروئیدی می تواند فولیکول های آسیب دیده یا دچار التهاب به واسطه مواد شیمیایی خشن و یا کشیدگی بیش از حد را تسکین بدهد

کاشت مو: مردان نامزدهای بهتری برای استفاده از تکنیک های جراحی برای جایگزینی مو هستند، زیرا معمولا از دست دادن مو در مردان محدود به یک یا دو منطقه از پوست سر است. این روش عبارت است از پیوند مو، که از یک تا ۱۵ تار مو در هر گرافت دیسک مانند به نقاط دیگر پیوند زده می شود. در روش کاهش پوست سر، می توان پوست طاس را از ناحیه پوست فاقد مو تا پوست پوشیده از مو کشید تا مناطق طاس سر پر شود. عوارض جانبی شامل تورم، کبودی و سردرد می باشد.

دی می گوید درمان با لیزر نیز می تواند موجب تحریک فولیکول های مو و بهبود رشد آنها شود. به گفته وی درمان لیزری اغلب زمانی نتیجه بخش است که درمان دیگری با آن ترکیب شود. محدوده قیمت این درمان ها از ۳۰ دلار برایRogaine  شروع شده و برای درمان با لیزر حدود ۳ هزار دلار می باشد.

درمان های طبیعی و جایگزین

به گفته موسسه ملی آرتریت و بیماری های اسکلتی-عضلانی و بیماری های پوست (NIAMSD)، ممکن است  درمان های جایگزین کمکی به رشد مجدد مو نکند و بسیاری از آنها پشتوانه تحقیقات پزشکی هم ندارد. با این حال، درمان های دیگری که موجب بهبود آلوپسی آره آتا می شوند شامل استفاده از گیاهان چینی، طب سوزنی، مکمل های روی و ویتامین، روغن پامچال و رایحه درمانی می شود.

بنا به گفته دی، مطالعات بالینی نشان داده است که مصرف Viviscal، که نوعی مکمل طبیعی است، در مقایسه با عصاره ماهی، رشد موی بیشتری را در مردان موجب می شود.

 البته NIAMSD توصیه می کند که قبل از استفاده از هرکدام از درمان های جایگزین با پزشکان مشورت شود.

سوء تغذیه: رژیم غذایی سنگین و یا اختلالات خوردن مانند پرخوری و بی اشتهایی می تواند به طور موقت موجب بی حسی فولیکول های مو شده و رشد آنها را متوقف سازد. ریزش مو همچنین ممکن است ناشی از عدم مصرف پروتئین کافی، ویتامین یا کمبود مواد معدنی باشد.

پیری: رشد آهسته تر مو، یکی از عوارض طبیعی پیرشدن است.

معمولا زنان به طاسی کامل مبتلا نمی شوند، بلکه از دست دادن مو در بانوان به صورت کچلی در قسمت جلوی سر یا شقیقه ها خود را نشان می دهد. دی می گوید، مردان بیشتر موهای روی شقیقه خود را از دست می دهند و احتمال طاسی آنها نسبت به زنان به طور کلی بیشتر است